28 Maj 2019
Kategoria: złoto
28 maja 2019,
 Off

Pierwsze wzmianki o walucie o nazwie złoty pochodzą z czasów króla Zygmunta Augusta. Choć od dawna już istniała w powszechnym użyciu miara wagowa określana mianem złotego, to jednak waluty nikt tak do tej pory nie nazywał.
Dzisiaj w Polsce codziennie niemal wszyscy używają tej waluty do zrobienia zakupów i gdy w firmie skup złota Gorzów wiele osób zbywa złoty kruszec w zamian za złote polskie, warto wiedzieć jakie były losy polskiej złotówki.

Na początku było srebro
Pierwsze polskie monety bite były ze srebra. Numizmatycy najwyżej cenią denary z czasów Bolesława Chrobrego. Moneta o nazwie GNEZDVN CIVITAS wybita została prawdopodobnie z okazji zjazdu w Gnieźnie w roku 1000.
Do naszych czasów zachował się tylko jeden egzemplarz denara gnieźnieńskiego, stąd ustalanie wartości materialnej denara Chrobrego nie ma większego sensu – jest jeden, więc ma wyłącznie wartość historyczną – dla kultury narodowej jest bezcenny.

Złoto po raz pierwszy
Królowi Władysławowi Łokietkowi przypisuje się bicie pierwszej polskiej złotej monety. Floren Łokietka wybito w 1330 roku na uroczystości kościelne ku czci św. Stanisława. Moneta posiadała znaczną wartość i zapewne z tego powodu nie weszła do powszechnego użycia.
Na podstawie źródeł można domniemywać, że florenami Polacy opłacali należny Rzymowi podatek, tzw. świętopietrze. Do naszych czasów zachowała się jedna moneta. Druga, która znana była przed wybuchem II wojny, prawdopodobnie zaginęła podczas wydarzeń na Wołyniu.

Złoty jako waluta
To czasy króla – reformatora Stanisława Augusta Poniatowskiego. Z jego inicjatywy powstała w 1766 roku Mennica Państwowa, która emitowała monety o ustalonych standardach wagowych.
Siłę polskiego złotego osłabiali sąsiedzi Polski, którzy zalewali kraj fałszywymi monetami zawierającymi mniej kruszcu.
W wieku XVIII wydano również pierwsze polskie banknoty złotowe.

Podczas zaborów złoty polski trzymał się dość dobrze – dopiero kolejne powstania narodowe i działania odwetowe zaborców z tymi powstaniami związane, doprowadziły do zastąpienia złotego walutami państw zaborczych.

Miał być lech
Po odzyskaniu niepodległości jeszcze przez kilka lat nie było stabilnej waluty. Dopiero reforma walutowa z 1924 roku wprowadziła stabilną walutę opartą na parytecie złota. Jeden złoty polski miał wartość 9/31 (ok. 0,29 ) g czystego złota. W projekcie ustawy pierwotnie ustalono, że nowa waluta będzie nosiła nazwę lech. Niemal w ostatniej chwili przed uchwaleniem dokumentu wprowadzono poprawkę w nazwie.

I pomyśleć, jakie ważne odniesienie polityczne miałaby dzisiaj waluta o nazwie lech.